Şiir
Son Kale
Gelir bir söz çağların ötesinden Ovalardan, çöllerden, nehirlerden Eritilecek dağlar var tez elden Biter Oğuz uykusu, uyanırız!
Türklüğün son kalesi de düşerken Toroslar yine olsun bize mesken Dadaloğlu gaipten seslenirken Merd-i meydan vaktidir, savaşırız!
Yiğit gönlünde olmasın hiç tasa Tükenmez budunda ne er ne yasa Dört bir yanımızı da düşman sarsa Gayız dolu kanımızla boğarız!
Bizi Türk yaratana bin hamdolsun Vatanı Türk’e dar eden kahrolsun Türkeli ebediyen Türk’ün olsun Yolun sonu büyük Turan, varırız!